Glosa do wyroku Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z 18.1.2001 r. - V CKN 1840/00*

Marcin LEMKOWSKI

Tekst pochodzi z numeru: 7 (43) kwiecień 02

Zobowiązanie, którego świadczeniem jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, może być wykonane przez świadczenie w złotych polskich. [Wyrok Sądu Najwyższego z 18.1.2001 r. - V CKN 1840/00]

I. Nieczęsto zdarza się, aby w tej samej sprawie Sąd Najwyższy zabierał głos więcej niż jeden raz, a przy tym każde jego rozstrzygnięcie cechowało się olbrzymią doniosłością dla obrotu cywilnoprawnego. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszym przypadku: glosowany wyrok jest wynikiem drugiej kasacji wywiedzionej przez powoda i - co więcej - już na pierwszy rzut oka zdaje się mieć bardzo istotne znaczenie dla praktyki. Ponieważ ocena jego trafności zależy od ustaleń dotyczących stanu faktycznego, celowe jest skrótowe jego zarysowanie, a także przedstawienie stanowisk wyrażanych dotąd przez sądy.

Pozwany pozostawał w stałych kontaktach handlowych ze spółką z siedzibą w Danii. W wyniku przeprowadzanych transakcji został dłużnikiem tej spółki, która z kolei umową przelewu z dnia 5.1.1995 r. przeniosła powstałą wierzytelność - wyrażoną w walucie obcej i niedokładnie określoną co do wysokości - na powodową spółkę z siedzibą w Polsce. Ta ostatnia na podstawie art. 509 KC wystąpiła o zapłatę kwoty w złotych polskich z ustawowymi odsetkami. Sąd Wojewódzki we Wrocławiu częściowo powództwo uwzględnił, ustalając po przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, że przeniesioną wierzytelnością była kwota 28 020,84 zł. Z kolei Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił zaskarżony wyrok i powództwo oddalił, stwierdzając, że skoro umowa z 5.1.1995 r. "nie określa co jest jej przedmiotem", to nie nastąpiło skuteczne przeniesienie wierzytelności. W wyniku kasacji strony powodowej Sąd Najwyższy w wyroku z 5.11.1999 r.1 zaskarżone orzeczenie uchylił, uznając, że "skuteczne jest zbycie wierzytelności, nie oznaczonej dokładnie w umowie przelewu, jeżeli można ją określić na podstawie treści stosunku zobowiązaniowego, z którego wynika". Ponownie rozpatrując sprawę, Sąd Apelacyjny powództwo oddalił w całości, tym razem przyjmując, że jeżeli przedmiotem zobowiązania była suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, to świadczenie winno być spełnione również w tej walucie i nie można w pozwie domagać się zasądzenia kwoty w złotych polskich. W tym stanie rzeczy sprawa powróciła do Sądu Najwyższego, który uchylił rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, przy czym jako tezę wyeksponowano stwierdzenie, że "zobowiązanie, którego świadczeniem jest suma pieniężna wyrażona w walucie obcej, może być wykonane przez świadczenie w złotych polskich".

[...]

... 

Autoryzacja

Musisz być zalogowany by móc przeczytać ten artykuł.

Podaj swój email i hasło aby się zalogować:
Hasło:



Prenumerata 2014/2015

Nowy EP 6 (153) czerwiec 2014

Poprzednie numery

zobacz wszystkie

Newsletter

No poll records found on this page. Please put a poll record on this page or point to a page in the field "startingpoint"