Ostatnie wątki z forum
Prawo i postępowanie karne – pytania na aplikacje adwokacką oraz radcowską
Pytania testowe pochodzą z egzaminów wstępnych na aplikacje adwokacką i radcowską, które odbyły się 25.9.2010 r. Pytania były te same.
1. Zgodnie z KK, sprawca, który w chwili popełnienia czynu zabronionego ukończył 21 lat, a w czasie orzekania w I instancji miał 22 lata:
A. jest nieletnim,
B. jest młodocianym,
C. nie jest ani nieletnim, ani młodocianym.
Prawidłowa odpowiedź: C (art. 115 § 10 KK)
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 26.10.1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich1, przepisy tejże ustawy stosuje się w zakresie:
1) zapobiegania i zwalczania demoralizacji – w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18;
2) postępowania w sprawach o czyny karalne – w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17;
3) wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych – w stosunku do osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby lat 21.
Osoby spełniające wyżej wskazane kryteria, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy, zostały objęte jedną definicją: „nieletniego”.
Pojęcie młodocianego zdefiniowane zostało natomiast w art. 115
§ 10 KK. Sprawca młodociany to sprawca, który spełnia dwie przesłanki – nie ukończył 21 lat w chwili popełnienia czynu i 24 lat w czasie orzekania przez sąd I instancji. Obie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie choćby jednej z nich powoduje, że sprawcy nie można określić jako młodocianego.
Nie będzie zatem ani nieletnim, ani młodocianym sprawca, który wprawdzie w czasie orzekania w I instancji miał 22 lata (spełnia zatem jedną z przesłanek do uznania go za młodocianego), lecz dopuścił się czynu już po ukończeniu 21 lat (a zatem nie spełnia drugiej z wyżej wymienionych przesłanek oraz nie mieści się w kategorii nieletnich).
2. Zgodnie z KK, sąd stosuje (obligatoryjnie) nadzwyczajne obostrzenie kary:
A. skazując sprawcę za występek o charakterze chuligańskim,
B. jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany,
C. jeżeli sprawca dopuszcza się przestępstwa, podejmując dwa lub więcej zachowań, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
Prawidłowa odpowiedź: A (art. 57a § 1 KK)
Instytucja nadzwyczajnego obostrzenia kary polega na podwyższeniu ustawowych granic (tak granicy dolnej, jak i górnej) wymiaru kary, przewidzianych za dany typ przestępstwa określonego w części szczególnej KK.
Podstawa nadzwyczajnego obostrzenia kary może być fakultatywna lub obligatoryjna.
Obligatoryjnie sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary w razie: 1) popełnienia przez sprawcę występku o charakterze chuligańskim (art. 57a KK), 2) popełnienia przestępstwa przez sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w art. 173, 174 lub 177 KK, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, lub zbiegł z miejsca zdarzenia (art. 178 § 1 KK). |
Sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary fakultatywnie w razie popełnienia przestępstwa w warunkach recydywy specjalnej jednokrotnej (art. 64 § 1 KK).
Na szczególnych warunkach orzeka się karę nadzwyczajnie obostrzoną wobec multirecydywisty (art. 64 § 2 KK) oraz w razie popełnienia przestępstwa przez sprawcę, który z popełnienia przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu lub popełnia przestępstwo, działając w zorganizowanej grupie albo związku mającym na celu popełnienie przestępstwa, oraz wobec sprawcy przestępstwa o charakterze terrorystycznym (art. 65 § 1 KK). Wobec tych kategorii sprawców sąd (obligatoryjnie) wymierza karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć (fakultatywnie) do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę (art. 64 § 2 in fine KK).
W art. 57 § 1 KK uregulowano sytuację, w której zachodzi kilka niezależnych od siebie podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia albo obostrzenia kary. W takim wypadku sąd może tylko jeden raz karę nadzwyczajnie złagodzić albo obostrzyć, biorąc pod uwagę łącznie zbiegające się podstawy łagodzenia albo obostrzenia. Jeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie kary (art. 57 § 2 KK).
3. Zgodnie z KK, skazanie na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (bez orzeczenia grzywny i środka karnego) za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, jeżeli pokrzywdzony był małoletnim poniżej lat 15:
A. ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby,
B. ulega zatarciu dopiero z upływem 10 lat od uprawomocnienia się wyroku,
C. nie podlega zatarciu.
Prawidłowa odpowiedź: [...]
Autoryzacja
To jest artykuł płatny, aby go przeczytać musisz się zalogować i zakupić kwotą: 9 zł
Dostęp przez SMS
Wykup dostęp do artykułu na 12 godzin, poprzez SMS za kwotę 9,00 zł (11,07 zł z VAT) wysyłając SMS o treści: "AP.VORTALEP9" na numer: 79068
Wszelkie uwagi i reklamacje prosimy przesyłać na adres: ep@beck.pl
