Problematyka ciągu przestępstw – glosa

Anna Jaworska

Tekst pochodzi z numeru: 10 (82) październik 2006

Dopuszczenie się przez sprawcę kilku przestępstw, z których jedno było czynem jednorazowym, pozostałe zaś czy­nami ciągłymi (art. 12 KK), samo przez się nie wyklucza możliwości przyjęcia w odniesieniu do wszystkich tych przestępstw konstrukcji ciągu przestępstw, o którym mowa w art. 91 § 1 KK.

Wyrok SN – Izba Wojskowa z 24.11.2005 r., WA 32/05, OSNKW Nr 1/2006, poz. 11, s. 60.


Ciąg przestępstw w Kodeksie karnym

Teza Sądu Najwyższego niewykluczająca zastosowania art. 91 § 1 KK w przypadku, gdy jedno przestępstwo jest czynem jednorazowym, pozostałe natomiast są czynami ciągłymi, jest w zasadniczym ujęciu godna aprobaty, jednak uzasadnienie wyroku nie jest wyczerpujące i pozostawia wiele wątpliwości.

Ciąg przestępstw zaczął funkcjonować w polskim systemie prawnym wraz z wejściem w życie 1.1.1998 r. nowego Kodeksu karnego. Instytucja ta nie tylko jednak nie zlikwidowała problemów, które związane były ze stosowaniem przestępstwa ciągłego w poprzednio obowiązującym stanie prawnym, ale i stworzyła nowe wątpliwości, które zresztą omawiany wyrok potwierdza.

Przesłanki zastosowania

Kodeks karny w art. 91 § 1 wyznacza pięć przesłanek, które muszą zaistnieć łącznie, aby można było zastosować konstrukcję ciągu przestępstw. Przepis ten wymaga:

– popełnienia co najmniej dwóch przestępstw,

– popełnienia ich w podobny sposób,

– w krótkich odstępach czasu,

– zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny, wyrok co do któregokolwiek z nich,

– wyczerpywania przez każde z tych przestępstw znamion tego samego przepisu – czyli tożsamości kwalifikacji prawnej czynu.

Z wyżej wymienionych przesłanek dwie nie stwarzają większych wątpliwości. W przeciwieństwie do czynu ciągłego, wymagane jest popełnienie co najmniej dwóch przestępstw, a nie – jak w art. 12 KK – jedynie zachowań, które samodzielnie mogłyby nie wyczerpywać znamion czynu zabronionego. Podobnie problemów nie stwarza wymóg popełnienia przestępstw zanim zapadnie pierwszy, chociażby nieprawomocny, wyrok co do któregokolwiek z nich. Niestety inne przesłanki są dość nieprecyzyjne i ich spełnienie zależy w znacznej mierze od subiektywnej oceny.

Sąd Najwyższy trafnie zauważył, że przy rozważaniu możliwości objęcia ciągiem przestępstw czynu ciągłego i przestępstwa jednorazowego tożsamość kwalifikacji prawnej czynu budzi największe wątpliwości. Zgodnie z art. 15 § 1 KK czynem zabronionym jest zachowanie o znamionach określonych w ustawie karnej. „Przestępstwo (...) musi odpowiadać opisowi ustawowemu określonego typu przestępstwa. Opis ten składa się z elementów, które nazywamy

[...]

... 

Autoryzacja

To jest artykuł płatny, aby go przeczytać musisz się zalogować i zakupić kwotą: 5 zł

Podaj swój email i hasło aby się zalogować:
Hasło:



Dostęp przez SMS

Wykup dostęp do artykułu na 12 godzin, poprzez SMS za kwotę 5,00 zł (6,15 zł z VAT) wysyłając SMS o treści: "AP.VORTALEP5" na numer: 75068


Usługa działa w sieciach operatorów: Plus GSM, Era, Orange, Play. Własciciel serwisu: Wydawnictwo C.H. Beck. Płatności SMS obsługuje dotpay.pl.

Wszelkie uwagi i reklamacje prosimy przesyłać na adres: ep@beck.pl


Prenumerata 2014/2015

Nowy EP 12 (156) grudzień 2014

Poprzednie numery

zobacz wszystkie

Newsletter

No poll records found on this page. Please put a poll record on this page or point to a page in the field "startingpoint"