Struktura i zasady sporządzania opinii prawnych

dr Magdalena Niziołek

Tekst pochodzi z numeru: 12 (111) grudzień 2009

W firmie prawniczej powinien istnieć jednolity, rozpoznawalny wzór opinii prawnej. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że przewidywalność, jednolitość formy stanowi dla odbiorcy jeden z wyznaczników świadczących o jakości pisma prawniczego1. Umiejętność sporządzania opinii prawnych studenci powinni opanować już w trakcie studiów prawniczych. Jednak program studiów akademickich nie realizuje tego postulatu, na co zwraca się uwagę również w piśmiennictwie2. W Polsce brak jest praktycznie publikacji dotyczących zasad sporządzania opinii prawnych. Tymczasem literatura prawnicza na świecie, zwłaszcza anglojęzyczna, obfituje w ogromną ilość tego typu pozycji3. Niniejsza publikacja jest krótkim przewodnikiem przedstawiającym podstawowe reguły, których należy przestrzegać przy pisaniu opinii prawnych. Książka jest skierowana przede wszystkim do studentów i aplikantów, ale może służyć pomocą także szerokiemu kręgowi prawników, którzy sporządzają opinie prawne w swej codziennej praktyce zawodowej.

Wstęp

Rodzaje opinii prawnych

Ogólnie rzecz biorąc, opinie czy też porady prawne wydawane na rzecz klienta można podzielić ze względu na stopień ich sformalizowania.

W swojej codziennej praktyce prawnicy często udzielają opinii prawnych o małym stopniu sformalizowania. Tego rodzaju porady prawne mogą być udzielane w trakcie spotkania z klientem, podczas rozmowy telefonicznej czy też w formie korespondencji drogą elektroniczną. Struktura i zakres tych mniej sformalizowanych opinii często stanowią wypadkową konkretnych wymagań klienta.

Istnieją jednak również opinie prawne, których sporządzenie wymagać będzie większego sformalizowania.

Można je podzielić na dwie grupy:

1) opinie prawne o charakterze ogólnym dotyczące analizy stanu prawnego na podstawie przedstawionego przez klienta stanu faktycznego, dzielące się na:

a) porady prawne (ang.: legal memorandum), w których udzielający opinii informuje o rozwiązaniach prawnych (różnych lub jednym) mających zastosowanie w przedstawionej przez klienta sprawie,

b) opinie prawne (ang.: legal opinion, opinion letter), w których udzielający opinii nie tylko informuje o obowiązujących w danym stanie faktycznym przepisach prawnych, ale też dokonuje własnej interpretacji tych przepisów i w zależności od wyników oceny danych uregulowań prawnych opiniuje, jakie zachowanie w danej sytuacji faktycznej będzie dla klienta najkorzystniejsze;

2) opinie prawne szczególnego rodzaju wydawane przed zawarciem umowy, których sporządzenie stanowi warunek podpisania takiej transakcji (ang.: counsel opinion lub closing opinion).

Stopień sformalizowania opinii prawnej może być uwarunkowany:

a) decyzją klienta, który określa, czy zależy mu na szybkiej, krótkiej poradzie prawnej, czy też zleca przygotowanie rozbudowanej opinii prawnej,

b) stopniem skomplikowania stanu faktycznego: złożony stan faktyczny wymaga bardziej sformalizowanej opinii,

c) oceną związanego z wydaniem danej opinii ryzyka, które może ponieść kancelaria.

Decyzję o tym, jaki rodzaj opinii prawnej w danej sprawie należy zastosować, podejmuje prawnik odpowiedzialny za prowadzenie danej sprawy.

Struktura opinii prawnych

Struktura opinii prawnej o charakterze ogólnym (ang.: legal opinion, opinion letter, legal memorandum)

Poniższe części opinii powinny się znaleźć w sporządzanej opinii, jednak nie wszystkie z nich muszą mieć wskazane poniżej tytuły.

Bez zmian w nazwie należy zostawić: „Wstęp”, „Streszczenie opinii”, „Dokumenty poddane analizie”, „Założenia”, „Podsumowanie”, „Rekomendacje” i „Klauzulę poufności”.

Należy unikać w opinii takich śródtytułów jak „Stan faktyczny” czy „Ocena prawna”, ponieważ nie dają klientowi żadnych informacji, co się w tej części tekstu znajduje. Nazwy tych części opinii powinny odwoływać się do omawianego konkretnego problemu i przedstawiać najpierw stan faktyczny, a następnie jego ocenę prawną.

W tekstach dłuższych niż trzy strony należy zawrzeć na pierwszej stronie spis treści, co czyni opinię prawną bardziej „przyjazną” i łatwiejszą do czytania.

Należy wyróżnić następujące części opinii prawnej:

1) Wstęp (ang.: Introduction)

We wstępie trzeba określić:

a) podmiot opinii, czyli klienta zlecającego opinię. Przed przystąpieniem do sporządzania opinii należy bezwzględnie ustalić, kto jest zleceniodawcą. Może to być konkretna osoba, wymieniona z imienia i nazwiska, albo np. zarząd spółki, bez określania z imienia i nazwiska zleceniodawcy,

b) przedmiot opinii, czyli problem prawny postawiony przez klienta,

c) zakres opinii, czyli zakres przeanalizowanych aktów prawnych.

 

W tym miejscu może się znajdować klauzula następującej treści: [...]

... 

Autoryzacja

To jest artykuł płatny, aby go przeczytać musisz się zalogować i zakupić kwotą: 6 zł

Podaj swój email i hasło aby się zalogować:
Hasło:



Dostęp przez SMS

Wykup dostęp do artykułu na 12 godzin, poprzez SMS za kwotę 6,00 zł (7,38 zł z VAT) wysyłając SMS o treści: "AP.VORTALEP6" na numer: 76068


Usługa działa w sieciach operatorów: Plus GSM, Era, Orange, Play. Własciciel serwisu: Wydawnictwo C.H. Beck. Płatności SMS obsługuje dotpay.pl.

Wszelkie uwagi i reklamacje prosimy przesyłać na adres: ep@beck.pl


Prenumerata 2014/2015

Nowy EP 6 (153) czerwiec 2014

Poprzednie numery

zobacz wszystkie

Newsletter

No poll records found on this page. Please put a poll record on this page or point to a page in the field "startingpoint"