Aktualności

Zasady odpowiedzialności karnej – testy

Zasady odpowiedzialności karnej
  1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn:
    a) zabroniony przez ustawę,
    b) zabroniony pod groźbą kary przez ustawę,
    c) zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
  2. Czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma:
    a) nie stanowi przestępstwa,
    b) może stanowić przestępstwo, o ile jest on zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia,
    c) może stanowić przestępstwo, o ile jest sąd tak postanowi.
  3. Jeżeli sprawcy czynu zabronionego nie można przypisać winy w czasie czynu:
    a) popełnia on przestępstwo,
    b) nie popełnia przestępstwa,
    c) od uznania sądu zależy, czy jego czyn zostanie zakwalifikowany jako przestępstwo.
  4. Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie podlega tylko ten:
    a) na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi,
    b) na kim ciążył obowiązek zapobiegnięcia przestępstwu,
    c) kto z mocy ustawy zobowiązany był do zapobiegnięcia przestępstwu.
  5. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa:
    a) zawsze stosuje się ustawę nową,
    b) stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy,
    c) zawsze stosuje się ustawę obowiązującą w chwili popełnienia czynu.

    Reklama

  6. Jeżeli według nowej ustawy za czyn objęty wyrokiem nie można orzec kary w wysokości kary orzeczonej, wymierzoną karę:
    a) obniża się do dolnej granicy zagrożenia przewidzianego za taki czyn w starej ustawie,
    b) obniża się do połowy ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn w starej ustawie,
    c) obniża się do wysokości najsurowszej kary możliwej do orzeczenia na podstawie nowej ustawy.
  7. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zagrożony karą pozbawienia wolności, wymierzoną karę pozbawienia wolności podlegającą wykonaniu zamienia się na grzywnę albo karę ograniczenia wolności, przyjmując że jeden miesiąc pozbawienia wolności równa się:
    a) 30 stawkom dziennym grzywny albo miesiącowi ograniczenia wolności,
    b) 60 stawkom dziennym grzywny albo 2 miesiącom ograniczenia wolności,
    c) 90 stawkom dziennym grzywny albo 3 miesiącom ograniczenia wolności.
  8. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty wyrokiem nie jest już zabroniony pod groźbą kary, skazanie:
    a) nie ulega z tego tytułu zatarciu,
    b) ulega zatarciu z mocy prawa,
    c) ulega zatarciu na wniosek skazanego.
  9. Ustawę karną polską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na terytorium RP, jak również na polskim statku wodnym lub powietrznym, chyba że:
    a) prawo państwa, z którym czyn zabroniony był związany, przewiduje karę surowszą,
    b) prawo państwa, którego obywatelem był sprawca, który popełnił czyn zabroniony, przewiduje karę surowszą,
    c) umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.
  10. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca:
    a) działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany,
    b) działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo w czasie, w którym skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił,
    c) działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo w czasie, w którym według zamiaru sprawcy skutek stanowiący znamię czynu zabronionego miał nastąpić.
  11. Czyn zabroniony uważa się za popełniony wyłącznie w miejscu, w którym:
    a) sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić,
    b) nastąpił skutek stanowiący znamię czynu zabronionego,
    c) nastąpił skutek stanowiący znamię czynu zabronionego lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
  12. Przestępstwo jest:
    a) zbrodnią, wykroczeniem albo występkiem,
    b) zbrodnią albo występkiem,
    c) występkiem albo wykroczeniem.
  13. Zbrodnią jest czyn zabroniony zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat:
    a) 3 albo karą surowszą,
    b) 5 albo karą surowszą,
    c) 10 albo karą surowszą.
  14. Występek jest to czyn zabroniony zagrożony:
    a) grzywną powyżej 20 stawek dziennych albo powyżej 5000 zł, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc,
    b) grzywną powyżej 30 stawek dziennych albo powyżej 5000 zł, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności przekraczającą 3 miesiące,
    c) grzywną powyżej 30 stawek dziennych albo powyżej 5000 zł, karą ograniczenia wolności przekraczającą miesiąc albo karą pozbawienia wolności przekraczającą miesiąc.
  15. Jeżeli przestępstwo zagrożone jest karą od 2 do 12 lat pozbawienia wolności, to stanowi ono:
    a) zbrodnię,
    b) występek,
    c) zbrodnię, jeżeli sprawca działał z zamiarem bezpośrednim, a występek, jeżeli sprawca działał z zamiarem ewentualnym.
  16. Występek można popełnić:
    a) tylko umyślnie,
    b) umyślnie, a nieumyślnie tylko, jeżeli ustawa tak stanowi,
    c) umyślnie, a nieumyślnie tylko wtedy, gdy dolna granica zagrożenia przekracza rok pozbawienia wolności.
  17. Zbrodnię można popełnić:
    a) tylko umyślnie, tak z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym,
    b) tylko umyślnie, ale wyłącznie z zamiarem bezpośrednim,
    c) tak umyślnie, jak i nieumyślnie.
  18. Kodeks karny nie przewiduje możliwości popełnienia z zamiarem ewentualnym:
    a) zbrodni,
    b) podżegania do występku,
    c) pomocnictwa do zbrodni.
  19. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie wyłącznie wtedy, gdy sprawca:
    a) ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi,
    b) ma zamiar jego popełnienia, albo nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć,
    c) ukończył lat 17, ma zamiar popełnienia czynu, albo nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
  20. Czyn popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca:
    a) popełnia go, nie mając zamiaru jego popełnienia,
    b) popełnia go na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć,
    c) nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
Odpowiedzi
  1. c
    Art. 1 § 1 KK
  1. a
    Art. 1 § 2 KK
  1. b
    Art. 1 § 3 KK
  1. a
    Art. 2 KK
  1. b
    Art. 4 § 1 KK
  1. c
    Art. 4 § 2 KK
  1. b
    Art. 4 § 3 KK
  1. b
    Art. 4 § 4 KK
  1. c
    Art. 5 KK
  1. a
    Art. 6 § 1 KK
  1. a
    Art. 6 § 2 KK
  1. b
    Art. 7 § 1 KK
  1. a
    Art. 7 § 2 KK
  1. c
    Art. 7 § 3 KK
  1. b
    Art. 7 § 2 i 3 KK
  1. b
    Art. 8 KK
  1. a
    Art. 8 KK
  1. b
    Art. 8 oraz art. 18 § 2 i 3 KK
  1. a
    Art. 9 § 1 KK
  1. c
    Art. 9 § 2 KK